Derinlerden çok derinlerden ruhumu eze eze
Bir sevda iniyor yanaklarıma, buğulu gözlerimden
Öyle korkak öyle ürkek, usulca damlıyor ellerime
Yine aynı yerden sesleniyorum sana aynı pencereden
Beni rüzgarların efil efil estiği yerde bekle
Ellerim sevgili korkuyorum bu gece ellerimden
Yokluğun hançer olmuş saplanıyor bedenime
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta