Ey kuşlar!
İçimde bir bir ölüyor top koşturan çocuklar
Hüzne çalıyor artık bu şehrin rengi
Hatıralar saklıyor koynunda sokaklar
Üşüyorum, akşam olunca buz tutuyor yalnızlığım
Hele o son vapur çığlık çığlığa geçiyor üzerimden
Uzaklaştıkça düşüyorum bir dervişin gözlerinden
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta