1942, Sorgun (Yozgat)
Bu kentte kaybettim umutlarımı
Çıkarıp koynumdan bulut bulut
Attım sokaklara darmadağın
Ama ne umut.. ne umut...
Umut taşır otobüsler caddelerde
Ilım ılımdır yürekler bir hoş
Dönen tekerleklerde ezik
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta