Bu Kentin Bana Borcu Var

Bana çok şey borçlu bu kentin sokakları
Her sokağında anılarım
Her küçesinde yaşanmışlıklarım var
Her kaldırım taşında gözyaşlarım
Her kuytusunda yankılanan kahkahalarım sessiz sessiz ağlamalarım üzüntülerim kederlerim var .
Bana çok şey borçlu bu kentin sokakları
Yoksulluktan yaşayamadığım çocukluğumu
Doyasıya yaşayamadım gençliğimi
Yıkılan hayallerimi
Yok olan geleceğimi
yarınlara dair umutlarımı borçlu bu şehir.
Belki yaşam bana çok adil davranmadı
Belki her şey istediğim gibi olmadı
Ama karınca kararı mutlu olduğum kısa zamanlar da oldu
Bir sen oldun karanlığıma ışık
Sen oldun bana sevmeyi öğreten
Sen oldun sevginin anlamı
Bu kentte sevdim seni
Bu kentte aşık oldum
Bu kentte öğrendim ayrılığın acısını
Yokluğun dinmeyen sancısını bu kentte tattım ihanetin zehirden daha ölümcül tadını.
Şimdi her bulutu bana hüzün taşıyor
Şimdi içimde ölen askın hayaleti yaşıyor
Şimdi her gece ölüyor bendeki sen
Göz yaşımla denizler taşıyor
Umrunda olmuyor kimsenin sessiz feryatlarım
Her sabah hayat yeniden başlıyor.

𝕯𝖊𝖛𝖗𝖎𝖒î
𝕸𝖆𝖒𝖆𝖐 11.07.2026