Bu Gece! Şiiri - Hasan Belek 2

Bu Gece!

Yüce dağ başında bir duman tüter,
Hasretin ateşi bağrımda biter.
Bülbülün feryadı gülünde yiter,
Dertli gönül sükut eyler bu gece.

​Dünya bir han imiş, bizler de yolcu,
Kimi sağcı geçer, kimisi solcu.
Ecel kapıdadır, o son koruyucu,
Vakit dolar, saat neyler bu gece.

​Toprak ana sarmış yeşil abasın,
Rüzgar alır gider kulun çabasın.
Unutma mazlumun çıkan duasın,
Arş'ı ala rahmet diler bu gece.

​Dostun bir selamı bin şifaya denk,
Gönülden gönüle kurulur ahenk.
Solar elbet bir gün her türlü o renk,
Gözyaşıyla yüzler güler bu gece.

​Hak yolunda yürür er olan kişi,
Yalanla dolanla olmaz hiç işi.
Söndürür içinden o harlı ateşi,
Nura giden yolu izler bu gece.

​Kelimeler akar, heceler durmaz,
Hasan dost olanlar hatırı kırmaz.
Güneş doğar elbet, karanlık kalmaz,
Şafak söker, zulmet gider bu gece...

Hasan Belek
Akçay