Bu Dünya Yalan Şiiri - Baroydu Galiba

Soldu bahçemizde açan çiçekler
Uçtu gitti üstündeki kelebekler
Boşuna mıydı onca emekler?
Rüzgarın önünde savruldu zaman.

Karlı dağ başında silindi izler,
Sus pus oldu artık o gülen yüzler,
Yüreği dağlıyor söylenen sözler,
Hatıralar bitti, kül oldu kalan.

Kırılan kalplerin yası bitmiyor,
Ocakta kor sönmüş, duman tütmüyor,
Bülbül feryat figan, güle ötmüyor,
Hayal ülkesidir ömrümü çalan.

Gecenin koynunda uykular derin,
Kalmadı dünyada gölgelik yerin,
Rüzgarı kesildi vakt-i seherin,
Anladım ki dostlar bu dünya yalan.