Ankara'dan Çıktım Şiiri - Baroydu Galiba

Yüce dağ başında, boranlar eser
Garibin bağrını, ayrılık keser
Bu dünya yalandır, herkese küser
Gençliğim elimden, uçtu da gitti

Ankara'dan çıktım, gurbet eline
Düşürdü şu hayat, elin diline
Bir vefa görmedim, gonca gülüne
Garip ömrüm böyle, soldu da gitti

Kırıldı kanadım, kalkmaz kollarım
Toz duman içinde, kaldı yollarım
Zay oldu gençliğim, yandı yıllarım
Şu yalan dünyada, gülemedim ben