Nasıl ayakta duruyorum, ben dahi bilmiyorum.
Görünüş hep aldatır, aynaya baktığımda.
Bu ben miyim görünen oysaki yangın yeri içim.
Sevdim artık, buldum kendi yalnızlığımı da.
Evet biliyorum yollar artık ağır ağır ilerliyor.
Suçlusu olmak istemezdim gitmek gerekiyordu.
Bırakmak gerekeni tutmak bin pişmanlık kokuyor.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta