Bu Cihan Geçici Han Şiiri - Muammer Yalçın

Bu cihan geçici han imtihan edici han
Ne mutlu imtihan da başarılı olana
Sonsuzluğun yol üstü bir konup göçücü han
Bu handa kalınan an asır olsa bilene

Gozleri ağlatır hep güldürme hiç
doyası
İnsanı aldatır hep adı fani dünyası
Bu hana güvenin daha dün vardı yası
Mezarliga uğra bak her gün ölen ölene

Toprağı saf bakırdan taşıda demir olsa
Bir ucundan ucuna dört başı mamur olsa
Bir yanı döne dursa bir yanı tamir olsa
Yine yıkılır bu han mahkumdur o talana

İnsanın hayalini yarım bırakır inan
Beklenmeyen bir anda ayrılır bedenden can
Gizli bir sır değil ki ölüm aşina ayan
Nasihat kafi gelir görüp ibret alana

Yaradanin isteği kendini anımsatmak
İtaat karşılığı kuluna İrem satmak
Yakışmaz sana insan rızkına haram katmak
Geçici bir geçimlik süre vermiş kuluna

Gerçekleri işledim dantel gibi hafzama
Yalanı uyduramam söylediğim lafzama
Senden kötü yok diye kızdım durdum nefsime
Yalçın'ım bu yazdığım nasihattir alana

MY