Bu Başkalıklı Bambaşka Balık

Bazen;
Sözcüklerin oltaya ilk dokunduğu
O çok kritik an, kaçırılmaya gelmez,
Öyle değil mi annecim?

Bilirsin ki o kaçan balık
Bir daha oltalanamaz.

Ama annecim, üzeriden zaman geçse de
Hiç kaçamayacak, tekrar tekrar
Oltamıza vuracak düşünümler vardır...

Tıpkı senin benim vurgunumuz gibi...
Unutulamaz... her gün her an
Vurur dizlerine
Vurur omzuna
Vurur gönlüne
Yakala beni
Yakala beni
İşte ordayım ben
Oranda burandayım!

Hiçbir şey hemen olmamıştı be annem!
Hatırlarsan, bunu sen bizden
Daha da iyi bildiğini bilecektin.

O dişler o omuzlar o parmaklar
O saçlar, o gözler hemen gelmediler
Bu hale ki öyle değil mi?

Öncelikle dizlerinin üzerinde durduğu
O sapsağlam dimdik duran genç
Dipdiri bacaklarını taşıyan o minik
Gencecik kadın ayaklarının
İbradı'nın kayadiplerinin ayazında
O alçıpan çamuru gibi balçıktan
Karına saplanıp kalmaları gerekti ki
Sığındığın tek bir dua var o gün bugün
Dilinde pelesenk olan...

"Sen nasıl kurtaracaksan kurtar, Allahım!"

Kurtuldun da nasılsa nitekim
Kutuldun da! Ama hiç de kurtarılmayı
Beklemedin be annem. Beklesen
Belki de oracıkta donmuş bir gencin
Hikâyesi olarak kalacak
Senin, senden olma bu varlığını
Yadırgamak zorunda da kalmayacaktın!

Dua ettin etmesine ama kimseden
Kendinden başka kimseden medet
Ummadın! Kim yardım etti sanmıştın ki
O an hayatının en radikal kararını
Verdirdi sana o gün, ha, annem?

Kendinin bilincine varman da
Hemen olmayacaktı annem!

Öyle bir zihnin vardı ki herkesten sakladığın
Sakındığın, öyle bir düşünme yetin vardı ki
Kendinden bile!

Ara sıra yakalıyorum o aklı
Bana takılı bakışlarında
Anlatabilmeni isterdim
Dile getirebilmeni
Ama kilitliydi
O gün bugündür dilin.

Sana sen yardım ettin
Bize de sen yardım ettin
Kâh kızarak kâh söylenerek

Yatmadın mı sen hâlâ!?
Kalkmadın mı sen hâlâ!
Yıkamadın mı yuğmadın asmadın mı!?
Sen hâlâ sen hâlâ

Hâlâ hâlâ hâlâ!

Eylemlerinle konuşuyorsun hâlâ hep
Kızmalarında vurdun dışa
Kilimci kadın, yamalarında
Tığ işlerinde; sobaya bastığın
Bıçkıtozunu tepiklemelerinde vurdun
Tek kitabımı sobaya atıvermenle
Dışa vurdun o zehir zemberek aklını!

Seni anlamak en derin meselem
Anlatmaksa, o da hemen olamazdı
Be annem!

Bir kadınlık meselemiz var hepimizin
Ortak meselesi olan onu anlamak da
Anlatmak da hemen olamıyor maalesef.

Oysa ne kadar da basittir düşünürsek
Anlamak, anlayıvermek, anlamı vermek
Anlamlı olana o anlamı iade etmek
İadei ziyaret etmek o anlamları...
Düşünürsek!

Oltaya gelmesini beklemeye gerek olmayan
Uçuşan balıklar bunlar düşünce balıkları
Yakalamak için şöyle uzatıversen elini
Tutulabilecekken illâ ki uzman avcılığa
Gerek var mıydı ki!?

Ama ne hikmetse herşey
Hemen olmuyordu işte!

Varyasyonlardan varyasyonlara
Kırmalanıyorduk, kırlent tepelerimizle
Karnımızı açıp baktığımızda görüverdiğimiz
Göbek deliklerimizi unutup!

Anadünyamızla bağımızın kesilip
Sanaldünyamızla düğümlendiğimiz
Bu aynı bağın deliğinin tam da
Kenar ağzındayım bugün
Kahvefincanından okuyor gibiyim
O karanlığa bakıp farkımızı fallandırıyor
Falımızı ballandırıyorum!

Aynı çeşmenin akan suyunun
Çağıldadığı sesteyim, kulağımda o seste
Duyuyorum hepimiz o sesiz aslında!

Aynı çaydan çıkıyoruz ovul ovul
Köpürüp taşıyor birbirine boğulan seslerimiz
Dünyaya karışıyor!