Bozalar Yudumlanır Şiiri - Şiir Metafizik

Kollarımızın altından akıyordu dünya
el ele tutuşunca
bir güneş parlıyordu
tanıdığınız güneşleri unutturan
yılanların karnından çıkıp
fare deliklerine tırmandım
güneşin yavrusunu görmek adına

ışıltının etrafını duman mı sarar
kollar attadan beri bu anı mı arar
cennetin kapısı cehennemden sonra aralanır
martılar şarkı mırıldanır
kemerlerin altından geçerken
zamanın ötesinde bozalar yudumlanır
insanlar yokluğa yürür
bir ben kalırım geriye
bir de o
parmaklarım parmaklarına geçince

denizin gökyüzü ile buluştuğu mavide
her şey gözlerine benziyordu
çirkinin ölümünü kutladık
bir kıtadan geçince diğerine