Bir zamanlar inanmıştık
“Böyle kalsın”ın huzuruna
Ne bir fazlasını aradık
Ne de eksik olanı tamamladık
Zaman bile yoldaştı yalanımıza
Ama sonra…
Saatler değişti, suskunluk büyüdü
Gözler anlatmaz oldu
Sözler yetmez
Kalpler sessizce küstü birbirine
Bazı acılar geçmeyi reddetti
Bazı hatıralar gitmemeyi öğrendi
Bazıları iz oldu derinlere
Bazıları kanamaya hazır, bir dokunuşla
Ve anladık sonunda
Hiçbir şey böyle kalmaz
Çünkü “böyle” dediğin
Sadece bir durak
Bir vedanın eşiğidir ancak
Kayıt Tarihi : 7.2.2026 22:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!