Boşluk Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Doğum sancısıdır evrenin;
Toplanır parçacıklar;
Her yana yayılan.

Çünkü;
Korkarlar koca boşluktan;
Evrenin karanlıklarından.

Kenetlenirler birbirlerine;
Sonra atomlar, ardından yıldızlar.

Bir horon başlar;
Eş zamanlı salınımlar.

Korkular azalmaz;
Daha da sarılırlar.

Korkarlar;
Çünkü;
İçlerinde de boşluk var.

Çeken güçlerden kurtulamazlar;
Ne olduğunu anlayamazlar;
Acılarını haykıramazlar.

Şimdilik horon sürer;
Döne döne;
Uzaklaşan gökadalar.

Sevginin çekimi yener karanlığı;
Bir an, her şey yeniden başlar;
Sancılar içinde, zarif bir tekil doğar.