İnsan bazen düşüncenin boşluğundadır,bazen kendi doluluğun boşluklarında. Boşluk olmadığında doluluk anlaşılmaz,doluluk tükenmedikçe, boşluğun değeri değer dolduramaz. Kimine göre boştur dünya kimine göre o boşluk, kendi doluluğudur dünyaya yansıyan.
Dünyalar içinde dünyalar vardır. Bir boş dünya yansırsa yüreğine senin doluluğundur. Yalnızca yüreklere eksen olan dünyalar vardır.
Çünkü kendinde dünyadır insan.
Kendini boşlukta hissettiğinde düşün: dünyada boşlukta ve tüm boşluğa bir değer olarak dönüyor.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta