Boş sayfalar Şiiri - Şiir Gibi

Elimde bir kalem var, önüme serilmiş boş sayfalar…
İlk sayfaya kendi adımı yazdım; yorgun, kırgın, sessiz bir ben…
İkinci sayfaya senin adını koydum; ulaşılmaz, uzak, sessiz bir hayal…
Üçüncü sayfa boş kaldı; “biz” dedim, ama kelimeler orada nefessiz, çaresiz…

Ben her gece o boş satırı açıp sana yazıyorum.
Kalbim, her harfiyle seni arıyor, her hecesiyle sana dokunuyor…
Ama sen belki fark etmiyorsun, belki de duymuyorsun.
O boş sayfa, biz olamadığımız her anın sessiz çığlığı…
O boş sayfa, eksik kalan sözlerin, söylenemeyen hislerin aynası…

Bazı sayfalar vardır; yazılmasa da doludur.
Bazı kelimeler vardır; söylenmese de kalpte yankılanır.
Bazı sevgiler vardır; tamamlanmasa da ruhun her köşesinde iz bırakır.
Ben ise yazmaya devam ediyorum; geceleri senin hayalinle sarılmış,
Gündüzleri eksik, yarım ve sessiz…
Her kelimem, sana dokunamasa da beni ayakta tutan tek gerçek…

Ve bil ki, o boş sayfa bir gün dolacak.
O kelimeler birleşecek.
O “biz” kelimesi tamamlanacak…
Ama şimdilik, ben, kalemim ve bu defterle baş başa…
Her gece seni yazıyor, her gece seni arıyor,
Her gece sessizce seviyorum…
Her gece yalnız ama seninle…
Ve her gece, o boş sayfanın yerine,
Bize ait her şeyi, kalbime kazıyorum…

Şiir gibi– Delinin Güncesi