Boş mu Sandın Şiiri - Şevki Çiftçi

BOŞ MU SANDIN?

​Dünya dönüyorsa bir döndüren var,
Güneş yanıyorsa bir yandıran var.
Gönül kanıyorsa bir kandıran var,
Boş mu sandın sen bu âlemi gönül?

Yağmur yağıyorsa bir yağdıran var,
Bulutlardan suyu bir sağdıran var.
Kalbime sevgiyi bir sığdıran var,
Boş mu sandın sen bu âlemi gönül?

Yıldızlar raks eder sonsuz boşlukta,
Sırlar gizlenmiştir her bir solukta.
Bir mizan kurulmuş ince boşlukta,
Boş mu sandın sen bu âlemi gönül?

Çiçek açıyorsa toprağın nazı,
Bahar geliyorsa kışın niyazı.
Yazanı görmezse neylesin yazı?
Boş mu sandın sen bu âlemi gönül?

Gözleri dünyaya bir açtıran var,
Karanlık geceye nur saçtıran var.
Kuşlara gökyüzü bir uçturan var,
Boş mu sandın sen bu âlemi gönül?

​Toprak can bulursa bir üfleyen var,
Diken gül açarsa bir lütfeden var.
Sabrı sükût ile bir bekleyen var,
Boş mu sandın sen bu âlemi gönül?

​Şevki Çiftçi der ki; bir bildiren var,
Ağlayan gözleri bir güldüren var.
Vade doluyorsa bir öldüren var,
Boş mu sandın sen bu âlemi gönül?

Şevki Çiftçi