Boş Kalabalıklarım... Şiiri - Talat Özgen

Kalabalıkların içinde
Boş kalabalıklarım içimde benim
Hep,
Bunun adı
Yanlızlıkmış yalnızlık
Git git bitmek nedir
Bilmeyen,
Özlemin en alası,
Belki
De
En özeli muhtemelen
Sensizliğimde yuva yapmış
Tükenmek nedir bilmeyen,
Uçsuz bucaksız
Bir diyar
Ne kıymeti var
Olmuyorsa olamıyorsa bir yar,
Geriye daha ne kalıyor
Yaşamak denen
Hariç
Nefes alıp vermek gibi
Üç günlük ömrün icabında,
Var iken
Arada onca dağlar
Onca okyanuslar,
Kaybolup
Gitmek
Sızının
Bambaşka bir acısı cabası
Hasretiğin içinde yüzüp giden,
Sanma sakın ha
Bir gün son bulacak
Kaderin herhangi bir sahnesinde
Sensizliğinin koylarında
Yokluğuna demir atmış,
Umutlanmam hiç
Umutlanmam
Dense de
Umut
Ölür en sonunda
Hayatın sonbaharlarında,
Bu nedir ki
Nedir ki
Boşu
Boşuna
Beklemekten gayrı hep
Otobüs durağı misali
Gayretten yoksun ...

* Berlin, 12.08.2026 *

Talat Özgen