Kaplasın içimizi, o ulvi, insan sevgisi!
Hepimiz bir arada, olalım çocuk perisi!
Erdemliyiz, kimseyi ölüme terk edemeyiz,
İnsanca yaşamak herkesin hakkı, boş gerisi.
Hani kuşların, kadınların, ırmakların sesi?
Aşkla doyuralım bebeği, köpeği, kediyi!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta