Boğuşur Canlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Mitoslar derin;
Sular çok serin,
Yoktur bir yerin...
*
Kızıl gün battı,
Dev balık yattı.
Kalbim küt attı.
*
Mercanlar soldu...
Su yeşil oldu.
Gözyaşı doldu.
*
Geçip gider an...
Sisli bir liman,
O tozlu roman.
*
Yıkılsın dağlar...
Periler ağlar;
Coşkulu çağlar;
*
Yaşil mavi iz,
Yeni körpe giz,
Bir kuru deniz;
*
Sallandı doku,
Beklenen korku,
O sonsuz uyku.
*
Boğuşur canlar;
Dökülür kanlar,
Genç, yaşlı anlar,
Savrulsun onlar...