Boğazdaki Düğüm Şiiri - Levent Karakaş 2

Yılların ötesinden çıkıp geldin,
Unutuldu sanılan bir zaman gibi.
Arada başkaları geçti hayatımdan,
Hiçbiri dolduramadı o boşluğu,
Hiçbiri veremedi sende bulduğum huzuru.
​Öğrendim ki sen de bir başına kalmışsın,
Yalnızlığı bir zırh gibi kuşanmışsın.
Ne bir kimse girmiş dünyana,
Ne de sen adım atmışsın başkasına...
​Ve bir gün...
Göz gözeydik yine yıllar sonra.
Zaman durdu, dünya kapandı dışarıya.
Kelimeler boğazımızda birer düğüm,
Ne ben konuşabildim ne de sen tek bir söz dedin.
​Sevinçle utanç, özlemle hüzün sarıldı boynumuza.
İki yaralı yürek, tek bir adım atamadık öteye.
Cesaretsizlik miydi adımız, yoksa geç kalmışlık mı?
Ayrıldık hiç konuşmadan, arkamıza bakmadan...
​Şimdi ben hâlâ soruyorum kendime:
Sahi, neydi o gözlerindeki?
Zaman akıp gidiyor işte bilmediğim bir yöne;
Sen bensiz o yakada, ben sensiz bu şehirde...