Bize yaramıyor dünya düzeni

​Bize yaramıyor dünya düzeni,
Ya bir göz değiyor, ya da bir sözü.
Felek seçmiş sanki bizi üzeni,
Gülmeye kalksak da dolar bu gözü.

"Tamam şimdi oldu" dediğim anda,
Bir fırtına kopar ıssız limanda.
Umutlar savrulur her bir yananda,
Ya kül olup biter, ya yakar közü.

Gönül bir saraydı, virane kaldı,
Sevenler el çekip hayale daldı.
Vefasız olanlar muradın aldı,
Bize miras kaldı dert ile sızı.

Ekmekle süt dolar, liste bitmez de,
Bir çocuk hevesi ölür o dizde.
Gülüşler asılı dilsiz bir izde,
Dünya hevesinden soğuruz bazı.

Cepteki biletler, yarım kalan düş,
Hayat dediğimiz bir acı gülüş.
Her bir nefes sanki bin bir diriliş,
Kışa esir ettik baharı, yazı.

Dertler katmerlendi, sabır tükendi,
Yorgun şu bedenim yollara dendi.
Bağrıma bastığım koca bir gendi,
Susturdu içimde çalan avazı.

Hasretle kapanır o buğulu göz,
Yürekte sönmeyen bir parça kor köz.
Toprakla vuslata sarılır bir gün,
Silinir alından kaderin yazı.

Erteleme sakın, sevdiğin söyle,
Gönül yıkma sakın, yaşama öyle.
Dünya bir handır ki geçerler böyle,
Duyan olmaz elbet sondaki nazı.

Yarını bekleyen yarına çıkmaz,
Ecel geldiğinde yaşlara bakmaz.
Gidenler dönüp de maziye akmaz,
Kılarlar sonunda son bir namazı.

Garip Murat der ki; kırma kimseyi,
Gönül al, sevgiyle donat her şeyi.
Görmeden o malum, son mertebeyi,
Hakka teslim eyle şu can enkazı.