Bitti Bu Aşk Şiiri - Sadık Kocabaş

Topladım gölgemi, çıktım kapıdan,
Dönüşü yok artık, bitti bu sefer.
Ne bir iz bıraktım ne de bir figan,
Adımı bir daha anmasın yeter.

Gözümün önünde kırıldı ayna,
Yalan bir masaldı, uyandım bitti.
İster ağla şimdi, ister git oyna,
O temiz duygular delirdi, gitti.

Zaman dediğin şey, arsız bir silgi,
Siliyor içimde ne varsa senden.
Ne bir sitem kaldı ne de bir ilgi,
Çıkarıp attım seni bu tenden.

Kırılan gururu tamir edemez,
Gönülsüz açılan o sahte kollar.
Geriye dönüp de tek bir söz demez,
Uzaklara doğru kıvrılan yollar.

Yüzüme bakıp da gülmesin öyle,
O sahte tebessüm canımı sıkma.
Son sözün varsa da kendine söyle,
Gelip de bir daha karşma çıkma.

Eski defterleri fırlattım çöpe,
İçimde ne sızı ne özlem kaldı.
O büyük sevdalar geldi göz göze,
En son ümidimi fırtına aldı.

Kurutulmuş bir aşkın soldu gülü,
Sustu içimizdeki gürültü, rüzgâr.
Kendi elleriyle gömdü bu ölüyü,
Kalemsiz Şair'i unutsun o yâr.*