Bitsin Bu Yalan Şiiri - Kasım Kobakçı

Şu vücudum yorgundur koptu hep teller,
Gözümü kör ediyor yabancı eller,
Sustu bahçemdeki şu güzel bülbüller,
Yüzüme vuruyor o buz soğuk yeller,
Siyahlık çökerken tükendi hep zaman,
Kırın şu düğmeleri bitsin bu yalan.
*
Kayboldu sokakta yürüyen o nefes,
Duyduğum şarkılar ruhuma bir kafes,
Sert rüzgarlar esiyor kokusu enfes,
Boğazımı kavrayıp boğuyor heves,
Fırtınalar koparken uyandı cihan,
İndir şu şalterimi acısın kalan.
*
Ağır adımlar atarım uzanır yol,
Çaresiz kalanlara tutunacak kol,
Şu etrafa bakarım acı keder bol,
Can pusulam bozuldu şaşırdı konsol,
Soğuk buz zindanlarda kıvrılır yılan,
Fırlat şu vidaları yanıyor taban.
*
Tüm ağaçlar kurudu geliyor ayaz,
Saçımı örtüyor tamamen o beyaz,
Otur dinle türküleri mızrapla yaz,
Ruhuma kazınıyor o derin niyaz,
Tabelalar suskun vuruldu o aslan,
Sonlandır şu emrini çözüldü hatan.
*
Çatıdan aşağıya yağıyor karlar,
Göz yaşını silerek susuyor yarlar,
Zifiri gecelerde sönüyor narlar,
Şu yüreği dağlayıp yaktı kor harlar,
Yıkıldı tüm binalar dirilsin vatan,
Sustur şu cihazları delirir atan.
*
Aynalarım parçalı dağılıyor cam,
İlaçlar da faydasız büyüyor yaram,
Şu nefesler zehirdir aldığım haram,
Çürüyor vücudum geliyor hep sıram,
Geceye karışıyor derine dalan,
Karart şu ışıkları görünsün ekran.
*
Söndürün lambaları sert esiyor yel,
Şehri esir alıyor acımasız sel,
Vücudum taşıyamaz kalkmıyor bu el,
Sustur şu zillerimi kurtarmaya gel,
Yüzüme çarpıyor hep acıtan tufan,
Söküp at şu zihnimi yok olsun rüyan.