Bitmez Sorgu Şiiri - Kasım Kobakçı

Karanlık pus, in sen şu kör kuyuya,
Taşı kederimi, dipsiz uykuya.
*
Hangi fani yiter, böylesi sessiz,
Dayanır mı, ben misali korkuya.
*
Asla dinmez, senin derin gizemin,
Işık sızsa biraz, mahzun duyguya.
*
Tuhaf durmaz, yüce gölgelerden şan,
Varsa garip yolcu, kutlu bulguya.
*
Örtülü çehrenden, yansıyan izler,
Yön verir durmadan, meçhul kurguya.
*
Yolunun dumanı, kâmil insana,
Derman sunar, baştan sona tutkuya.
*
Mutlak körlük verse, ozana serap,
Yürek şükran duyar, bitmez sorguya.