Adı sabah olan şiir Şiiri - Nazan Yinanç

ya gelirse diyorum sözcüklerim misafirliğe
yorgun kayalar arasından o hüzünlü yeşil
o hiç incitmediğim yaralı çocuk
adını sabah koyduğum şiir
özgürlüğe sarılır gibi ruhunuza
ağır ağır kitap okur gibi eskilerden

ya geçerse renklerini ezberleyerek gözlerinizden
zarif bir gölge sessizliğiyle
göğsümde taşıdığım resim
içimdeki pusulayı pay ederek zamana
ya kum saatini, güneşi ve arzı
taşa kazınan isimleri
ve suretinden sual olunmayan aşkı
metruk bir dille öldürürse bütün silahlar
mermer dünyada yalın ayak bir şiirse an

ya susarsa gün ışığı yalanların üstüne
solgun rüyaları ve kalbi kırık hikayeleri
unutursa harfleri ve alfabeleri zaman
kuytu bir köşeye çöken korkuları alabildiğine yağmur
direnmeyi çölü aşmak isteyen suların ortak çığlığı gibi
köprülerin ve kitabelerin rüzgara tahammülü kadar
çaresizce titreyen kederleri
ve içi içine sığmayan geceleri
alüvyon taşımak için yürek limanından
kurumuş göz pınarlarına sesi olmayan annelerin
upuzun sevdaları ve biriken hasretleri

ya konuşursa
her zamankinden çok
uğurlamak için acıyı
yeryüzüne yeni bir ülke gibi geniş gövdeli ağaçları
limanları ve mendirekleri konuşursa çocuklar için
yanık türküler gibi gökyüzünü
ve ışık tutulmuş gölgeleri
rüzgara karşı kızıl bir hikaye gibi ninni yerine
şimdileri ve yarınları

onaltıaralıkikibinonaltı&istanbul