12-YARIM KALAN HAYAT
Koştuk…
Nereye vardığını bilmeyen ayakların telaşıyla,
Rüzgârı yakalayabileceğimizi sanarak koştuk.
Nefesimizin göğsümüzde nasıl parçalandığını duymadık bile,
Çünkü çocukluk, yorgunluğu bile masal saydıran bir büyüydü.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta