tatlıyı anlarsın, tuzu anlarsın,
Maviyi, yeşili, moru anlarsın,
Bir ses bölerse uykunu,
onu anlarsın,
denizi, kuşu, böceği anlarsın,
göğü anlarsın, yeri anlarsın,
Anlarsın kıymetimi vefasıza varınca,
Gözlerin pişman olur, bakar kalır ardımca.
Duyarsın sessizliği bir hüzün, bir çığlık gibi ,
Ama o vakit geçer, dönemezsin yanıma.
Sevgi dediğin ateş, harıyla yakar teni,
Anlatacak kimsen olmayınca,
Sözler düğümlenir boğazında.
Biriken hüzün, derin bir yara,
Anlatamadıklarını kalbine gömersin.
Gözlerin dalar uzak bir yere,
İkna için çaba etmem boşuna,
Kara sineklere bal anlatılmaz.
Görmeyen gözlere nur düşmez asla,
Taş kalbe sevda sır anlatılmaz.
Dilden dökülen söz ermez cana,
Yok elimde bir demet menekşe,
Yok elimde sevdiğin güller,
Ama içimde ağır bir özlem,
Bir türlü dinmeyen.
Aç kapıyı annem, ben geldim, diyesim var,
Öyle apansız sızlasın yüreğin,
Sebepsiz bir rüzgâr gibi ansızın.
Ne bir söz, ne bir hatıra gerek,
Birdenbire düşsün içine yalnızlığın.
Bir eski şarkı çalsın uzaktan,
Çalmakla övünen, ar bilmez artık,
Vicdanı satandan yol çıkmaz, yazık!
Menfaate tapan, dönse de kırk,
Eğri mizacından söz bekleyemezsin!
Yalanı meslekten hak mı tanırmış?
Kimi kibirinden gönül kırıyor,
Kimi doğru sözü hiçe sayıyor.
Kimi de vicdanı pula satıyor,
Ardan bahseden yüzsüz çoğaldı.
Kimi dost görünüp kuyu kazıyor,
Dokunulmaz, ama kalpte bir fırtına koparmış.
Ne bir adım atabilmiş, ne geri dönebilmiş,
Sonsuz bir özlemde, hep yarım kalmış.
Çünkü asıl sevgiler, imkansız olanmış,
Bir hayalin peşinde yürürmüş insan,
Aşkın her halini gördüm,
Bir rüzgar gibi geldi,
Fırtına gibi esti,
Sonra sessizce çekildi.
Gözlerimde umut,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!