28.01.1998 İSTANBUL/GAZİOSMANPAŞA
Bu "zaman' dediğimiz şey,
Daha neleri öğretecek bana, düşünüyorum.
Ezberimdeki şiirler bir bir uçuyor aklımdan
Çıkıp dolaşıyorum gecek vakti, bir başıma.
Sonra geçtiğim sokaklar, yürüdüğüm kaldırımlar...
Baştan sona yalnızlık oluyor, ve ben
Biraz daha şair oluyorum.
Uzun uzun bakıyorum gökyüzüne,
Ay ince, yıldız dolu...
Ama teki bile kaymıyor nedense,
Hangi yıldız kaymaz ki tutulan dilek kabul olacaksa?
Deyip, başım eğik uzaklaşıyorum,
Böylesine hazırlıklı değilim daha.
Kayıt Tarihi : 26.06.2019 01:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!