Göz göze kadar uykusuz,
Bana bu huzursuz adamı neden bıraktın?
Göze alamadığı sabahlara uykusuz kalkan,
Gidemediği kadar uykusuz,
Sessizliği adamlık sayan,
Gözünde tüten çarpışmadan korkan,
Bu adamı bana neden öyle bıraktın?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta