Ne bir dosta anlattım sızımı bugün,
Ne mürekkep dokundu eski deftere.
Söndü içimdeki o kördüğüm,
Dökülmedi gözümden tek bir damla.
Kadehlerde aramam artık yüzünü,
Resmin bir köşede tozlandı, kaldı.
Tükettim sana ait her son sözümü;
Gece, gölgeni de yanımdan aldı.
İçime atmaktan bile yoruldum,
"Sonsuza dek sustum." da demiyorum artık.
İlahi adalete de bırakmıyorum artık seni,
"Hayırlısı" da demiyorum; bıraktım her şeyi...
"Ne olacaksa olsun" temennisi de
Bitti içimdeki o çaresiz bekleyiş de.
Ne bir umut kaldı esen yelde
Ne de bir mucize...
Öldürdüm içimde kalan ne varsa,
Kalbime tembih ettim, unuttu ritmini.
Hangi kıyamet koparsa kopsun,
Gözlerim aramıyor artık izini.
Düşüncelerim sustu, çekildi sineye;
Adının geçtiği harfler bile dilsiz.
Aklım ermez oldu senin sevdana,
Ruhum da artık ayrıldı bu kavgadan.
Şimdi bir yer buldum, insanlardan uzak;
Senden, o karanlık sevdadan öte.
Yalnızlık dediğin ne ki, bir tuzak?
Bıraktım her şeyi, korkmuyorum işte.
Bıraktım işte...
Kayıt Tarihi : 29.08.2026 02:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!