Şaşıyorum Şiiri - Servet Erbaş

Şaşıyorum Allah’ım evrene intizama.
Gökteki ve yerdeki milimetrik nizama.
Bedenime koyduğun uzvuma ve azama.
Varlığına delil çok görebilen az ama.

O sadece ol dedi alemler oluverdi.
Kullarına rehberler peygamberler gönderdi.
İnanan gönüllere doğru yolu gösterdi.
O gün ekilen tohum iman oldu yeşerdi.

O bir şey dileyince muhakkak oluverir.
O Güneşe eri der güneş yağ olup erir.
Allah hidayetini dilediğine verir.
Diler ise Allah’ım bunu terse çevirir.

Sınır yok Allah’ımın gücünde kudretin de.
Eksilmez hazinesi sonsuzdur nimeti de.
Yerler ve gökler onun zerre dahi elinde.
Verdikçe artış olur Allah’ın servetinde.

Bırakmam gelirim Rabbim senin izinden.
Çıkmadın gece gündüz hayalimden düşümden.
Seninle vuslat onda korkmuyorum ölümden
Benim derdim kul olmak Rahmet bulmaktır senden.

Kimi zaman yalana aldandım gerçek sandım.
Hep ümitle bekledim sabah akşam dolandım.
Şimdi büyük aşk ile ben Rabbime bağlandım.
Yandım onun aşkından kor ateşle dağlandım.

Kim bu koca alemin gerçek sırrına ermiş.
Nasipli kullarına Rabbim Cenneti vermiş.
Rahmanın en sevdiği kullardan bir kul olmuş.
Güzel O'na tutulmuş o güzele tutulmuş.

Ne güzeldir bana zahmeti ve çilesi.
Ancak böyle doluyor kulun amel filesi.
Şeytanların insana olur olmaz hilesi.
Yıkamaz ki hiç kimse kale Allah kalesi.