Bir Yudum Su Şiiri - Dilaver Zülfikar Demir

Toprağım kurudu senden ayrı, bir yudum su
Kalbimde aşkın gülü arar seni, bir yudum su
Ben çöldüm sen kevsersin ey sır, bir yudum su.

Ruhumun boğazı yandı hicran ateşiyle
Susuzluğum senin adınla konuşur geceyle
Bir damlan düşse arşa çıkarım, bir yudum su

Günah defterim rüzgarda savrulan küldür şimdi
Rahmetin Bir denizdir, ben onda Bir hiçtim şimdi
Affınla dirilt bu ölü canı, bir yudum su

Secdelerimde damlar gözlerimden gizli nehir
Her damla “Hu” deyip akar, olur içimde sefir
Fenâdan bekaâya çağır beni, bir yudum su.

Ben benlik kuyusunda Yusuf oldum ey sultan
Aşkın ipiyle çıkar beni, çöz içimi ey can
Vahdete düşen son adım olsun, bir yudum su

Sensiz kuruyan bu can, toprak bile olamıyor
Bir katre tecellin değse yokluk bile kalmıyor
Ben sende yok olayım ey Hak, bir yudum su.