Dünyanın hali bizim ahvalimiz
Yanıyor cayır cayır bir yanımız
Bir yanımız doymuyor eğlenceye şehvete
Kimimiz doymuş dünya nimetlerine
Kimimizse hasret bir dilim ekmeğe
Babasının kucağında bir mehmet siper olur kahpeliğe
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgili Kardeşim Hüseyin Avcı:
Bir kaç kez okunup üzerinde düşünülmesi gereken bir şiir olmuş.. Etkili bir şiirdi.
Tebrik ediyor başarılarınızın devamını diliyorum.
Her şey gönlünüzce olsun dileklerim ile; Sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
İrfan Yılmaz. - TEKİRDAĞ.
şiirden çok uzak bir anlatım olmuş arkadaş sanırım bir anlık sinirle yazdınız tekrar dönmenizi ve çok fazla olan sözleriniz var onları çıkarmanızı tavsiye ederim duygusal bir eserde asla duygular ön planda tutulmamalı akıl her hükümden daha iyi hüküm verir şiirden çok uzak dizeler tabi bunların benim şiir çerçevemden gördüklerim sonuçta şiir sizin saygılarımla
güzel olmuş
Dünyanın,yani hayatın iki yanını ifade ediş tarzınız çok güzel..Değindiğiniz konu da çok önemli...Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta