Bi’ göz oda var!
Kirden manzarası belirsiz, buğulu bir cam.
Aylardır tıklanmamış ahşap bir kapı.
Bir de rutubetten pas ağlayan duvarlar!..
Bi’ adam var!
Gizlice ağlayan, elinde bir resim.
Resminde manzarası: yüzü mütebessim..
İçi paramparça olsa da, onun ismi besim.
Bi’ hayat var!
Hayallerin ötesinde, mücadele gerektiren,
Karanlığına güneş doğurmaya niyet etmiş,
Sonu hüsran olsa da, pes etmeyi öteleyen.
Bi’ yara var!
Her geçen gün seni dermansız kılan,
Canını acıtsa da senden parça sayılan.
Kabuğu pes etse de, izi hep galip ayrılan!
Bi’ geçmiş var!
Mağlubiyet ve mahcubiyete gark olmuş,
Gözyaşıyla ve acısıyla üstesinden geldiği,
Kötü hatıralar, özlenenlerden fark olmuş!
Bi’ şimdi var!
Geçmişe dönük, vakit kaybetmeye niyetli.
“Şimdi vaktin katili olmamalı!” diyen bir yürek,
“Kaybedecek vakit yok!” diye karşısında duran.
Bi’ gelecek var!
Ne dünün ne bugünün hatırını sayan.
Umutsuzluğa zerre mahal tanımayan,
Başka gelecek yok, bir gelecek var!..
Ve bir ölüm var,
Yaşamak yok, sınırsız mutluluk yok.
Burası dünya, “sonsuzluklar” yok
Burada her şey, bir var bir yok.
Kayıt Tarihi : 26.6.2018 00:00:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!