Bir tutam akıl olsaydım keşke.
Öyle her şeyi düşünmeyen,
kılı kırk yarmayan bir tutam akıl…
Tek gayem hayatta kalmak olsaydı.
Yemek, içmek;
gezip eğlenmek,
hayatın tadını çıkarmak gibi…
Karamsarlık nedir, bilmeseydim.
Sevdiklerime dair endişelerim olmasaydı.
Onların mutluluğunu kendilerine bırakıp,
mutsuzluklarıyla yorulmasaydım.
Kendimin peşinden koşsaydım.
Ne istiyorsam yapsam,
yaşasaydım çocuklar gibi..
Ertelemeseydim hayatı.
Bir tutam akıl olsaydım keşke.
Kıt kanaat…
Ama mutlu.
M. ÖZGÖREN
Kayıt Tarihi : 2.07.2026 00:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!