Bir Şiir Yüzünden Şiiri - Mine Yılmaz Se ...

Bir dönüş beklemiyorum hiçbir gidişten,
Bir özür beklemiyorum hiçbir vuruştan,
Bende özür dilemem vurmadım çünkü...
Beklentim yok kimseden,
Bütün anlatmak istediğim şey buydu...
Kimseyi kucaklamaya niyetim yok...

Şiirler nereden çıktı bilmiyorum?
Kim doldurdu bunları ceplerime?
Düşlerin bile vurulduğu dünyada
Şiir doldurmak ceplerine,
Ne büyük bir cesaret?
Kendimi alkışlıyorum...
Şiirlerin yine de suçu yok bence
Onlar ruh geçişini kolaylaştıran birkaç sitemkar cümle...
Özü özde gören cümleler sadece
Suçsuzlar zannımca...

Sanki bir film şeridi gibi hayatım geçti önümden
Dört yıl öncesiydi...
Hıçkıra hıçkıra çok ağladım o günler,
"Kendim kendim kendim." dedim,
"Ölmüşüm ben." dedim.
"Nereden nereye? "dedim.
Kendimi sevmeyi unutmuştum sanki.
"İnsanlar" dedim
"Niye bu kadar kötü?"
Nefret ettim bütün riyakar, yapmacık ilişkilerden.
Sonra nefret etmekten nefret ettim,
Nefret bana yakışmazdı,
Bu kez sonsuz hoşgörüye büründüm
Yaratılanı sevdim yaradandan ötürü...
Sonu olmayan bir sevginin varlığına inandırdım kendimi,
Sonsuzluğa inanarak sevmeliydim
Anı kurtarmak için değildi hiçbir şey...
Sevdim sevdim sevdim
Bende bir aşk var bu doğru,
Çoğu zaman şahsa yazılmış gibidir bütün kelimelerim kabul,
Bu sadece bendeki o büyük aşkın şiirde vücut bulmuş hali,
Bana seni gerek seni!!!

Yaraları bir tek yaradan sarar
Yaralarsa bir tek o yaralar.
Benden öte bir şey var
Ne sesi var ne sessizliği
O öylesine aşikâr ki;
Sevince başka güzel herşey...
Ben böyle bilir, böyle derim...

Vururlarsa eğer beni,
Gözlerimi kapatsınlar,
En son kimin ateş ettiğini göstermesinler...
Kurşun kalbimden girip beynimden çıkarken
Dağlamasınlar yüreğimi...
Kimseye kinim yok,
Kalbimdeki binlerce kuşu serbest bıraksınlar
O günün akşamı,
Yas tutmasın hiçkimse...
Giderken hiç şiir götürmeyeceğim ceplerimde
Kefenin cebi delik olur sonuçta...
"Bir şiir yazdı, vurdular. " dersiniz,
"Vurulunca ölmeyi seçti. " dersiniz...
Bir şiir yüzündendi herşey bilmediniz...

Mine Yılmaz Sevinç
05 Aralık 2025
10:58