Bir kapı...
Ardında Alevlerden bir yol.
Ya Cennet!
Ya Cehennem!
Ya Huriler..
Ya Zebaniler..
Bu şiir, sevildiğini zannedip hiç sevilmeyen bana...
Sessiz, sedasız, dilsiz, kelamsız, sinsi, zifiri bir gecede,
Aşkını dünyaya duyurmaktır şiir.
Göğsündeki hasreti, bağrındaki vuslatı,
Kalbindeki ateşi dışarı akıtmaktır şarkılar.
Bir Serçeciktim, kırdılar.
Küçücük kanatlarımın suçu neydi?
Hep Kartal olmam beklendi.
Ürktüm.
Serçe olmak biraz da budur: Korkuyu miras almak.
Nereye gidiyor insanlığın bu hâli?
Kalpten çıkmayan inatçı bir leke,
Bende sadece şiir var, kalbimi kullanmam diyorsun,
Sesini duyduğumda çalar içimdeki alarm,duymuyorsun.
Gülüşün, O gülüşten içeceksin yudum yudum;Kanmak, doymak mümkün değil.
Sana koşuyorum, ama görmüyorsun.
Bilmem kimlerin yârisin,sana “yar” diyemem, dudaklarıma kor basar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!