Bir Ömürlük Düş... Şiiri - Döndü Dülger

Hadi susalım…
Sen gözlerini kapat,
Ben gökyüzüne bir kapı çizeyim.
Kimsenin bilmediği bir yer olsun burası;
Saatlerin işlemediği,
Ayrılıkların adını unuttuğu…

Sen gel,
Ben bütün yolları sana çıkarayım.
Bir avuç yıldız saklayalım cebimize,
Gecenin üşüyen yerlerine serpelim.
Sonra ay ışığından bir ev kuralım;
Pencereleri denize baksın,
Kapısı yalnız bize açılsın.

Yine susalım…
Konuşunca eksilmesin bu efsun.
Biz hiç anlatmayalım kendimizi,
Bırakalım geceye bu yükü;
Yarım kalmışlığımızı
Aynı düşte tamamlasın.

Sabah olursa da uyanmayalım.
Gözlerimize vuslatın ağırlığı çöksün.
Geceleri zimmetleyelim aşkımıza.
Bir anı, bir ömür gibi yaşayalım.
Sonra herkes kendi gerçeğine dönsün…
Biz birbirimizin rüyasında kalalım....
Döndü Dülger