Ben şiirden anlamam dostum,
Ben insandan anlarım.
Bir çocuğun ayakkabısındaki yamadan,
Bir ihtiyarın bakışındaki yaradan...
Sözü süsleyip satmak değil derdim,
Ben o "yek çeşit" çamuru sevdim.
Kibirli saraylardan değil,
Gönlü kırık hanelerden geldim.
Varsın eksik olsun kafiyem,
Varsın tutmasın veznim.
Eğer bir damla merhamet düşürdüysem kalbe;
İşte budur benim tek hazinem.
2026
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 18:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!