Bir oda dolusu yalnızlık Şiiri - Hatice Ak

bir oda dolusu yalnızlığa şiirler okudum çoğu zaman;
aklımdan kısacık anlarla çıksan da,
yüreğim her an hatırlatırdı seni.
işte en mutlu olduğumuz bu anlardı..

hep susar, ama ne çok konuşurduk değil mi?
sen elinde kır çiçekleriyle beklerdin beni,
pencerede yürek kıpırtılarıyla ben seni.

yıllar eskidikçe heyecanlar yerini tevekküle bıraktı;
ne güllerin kokusu eskisi kadar güzeldi artık,
ne gazel aralarına dağılan Çuhalar iştahlı...

demem o ki; mevsimler ilerledikçe böyle
heyecanlar sükûnete, özlemler sanrılara karışıp
tüm canları, bir oda dolusu yalnızlık sarıyormuş.

10 Kasım 2022/Hatice Ak