Bir kuş olsam, açsam kanatlarımı gökyüzüne...
Kanat çırpsam özgürlüğün derinlerine.
Hani diyorum ya, yalnız kalsam,
Özgürlüğün pençelerini taksam gökyüzüne...
Belki uzaklardan gelir başka bir kanat sesi,
Benimle uzun sevgilere, uzun yollara göç-e-edecek.
Belki de anlar benim özgür kalma duygularımı,
Veya o da ben gibidir bu hayatta...
Kurtulsam içimdeki kafes korkusundan.
Yanımda yine sen olsan.
Sıkışmış yüreklerimize özgürlük getirsek...
Hani belki sen de ben gibisin...
Kanatlanıp özgürlük araman boşuna değil,
Belki şifa oluruz birbirimize,
Yeniden iyileşir kanayan yaralarımız.
Denesek mi acaba?
Kaybetmeden zamanı...
TEOMAN BOZKURT
Kayıt Tarihi : 22.05.2026 16:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!