Bir anadan doğan iki yavruydu onlar,
Anneleri ölünce, yalnız başlarına kaldılar.
Soğuk bir havada, karlı sokaklarda, aç dolaşırken çocuklar tarafından bulundular.
Birini çok beğenen çocuklar, diğerini sokağa bıraktılar
Bir anadan doğan iki kardeş, artık ayrıydılar...
Çocuklar aldıkları yavrunun adını ‘Pofuduk’ koydular
Onunla uzun süre oynadılar,süt ve ekmekle doyurdular
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta