“Bir kalp, bir kalbi bu kadar severse dünya daralır.
Nefes, hasrete dönüşür; ses, suskunluğa gömülür.
Zaman, acının diliyle ağırlaşır, adımlar anlamını yitirir.
İnsan, sevdiğinin yokluğunda kendi gölgesine bile yabancı olur.
Gözler, gördüğü her yerde kaybolanı arar durur.
Eller, dokunamadığı tenin hatırasına titrer.
Sessizlik, kalbin içinde bir mezar gibi büyür.
Sözler, sesini unutur; umut yönünü kaybeder.
Gökyüzü solar, rüzgâr yas tutar.
Yeryüzü küçülür, kalp kendi içine çöker.
Ve sevda, kaderin en sessiz cezasına dönüşür.
Çünkü çok seversek, kalbimizi bizden alırlar.
Ve geriye, onsuz atan bir boşluk kalır.”
Mehmet bildir
Mehmet BildirKayıt Tarihi : 12.10.2025 02:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!