“Bir kalp, bir kalbi bu kadar severse dünya daralır.
Nefes, hasrete dönüşür; ses, suskunluğa gömülür.
Zaman, acının diliyle ağırlaşır, adımlar anlamını yitirir.
İnsan, sevdiğinin yokluğunda kendi gölgesine bile yabancı olur.
Gözler, gördüğü her yerde kaybolanı arar durur.
Eller, dokunamadığı tenin hatırasına titrer.
Sessizlik, kalbin içinde bir mezar gibi büyür.
Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Devamını Oku
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta