“Bir kalp, bir kalbi bu kadar severse dünya daralır.
Nefes, hasrete dönüşür; ses, suskunluğa gömülür.
Zaman, acının diliyle ağırlaşır, adımlar anlamını yitirir.
İnsan, sevdiğinin yokluğunda kendi gölgesine bile yabancı olur.
Gözler, gördüğü her yerde kaybolanı arar durur.
Eller, dokunamadığı tenin hatırasına titrer.
Sessizlik, kalbin içinde bir mezar gibi büyür.
Şayet aşkın tohumu
Düşmüşse gönlüne
Suyunu esirgeme
Aşkın hakkını yeme
Pişman olursun ömrünce
Devamını Oku
Düşmüşse gönlüne
Suyunu esirgeme
Aşkın hakkını yeme
Pişman olursun ömrünce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta