Bir kadın nasıl sever Şiiri - Gece Gözlüm

​
​Bir kadın bir adamı severken;
Önce kendi içindeki fırtınayı susturur.
Yüreğini avuçlarına alır usulca,
Ve onu, adamın kaderine bırakır...
​Gecesinden feragat eder, uykusundan düşer;
Yorgunluğunu bir sır gibi saklar da,
Bir tek sesindeki o titremeyi gizleyemez.
Ve gülüşü...
O gülüşü, en büyük sığınağıdır artık.
​Adamın bin bir kusuru olsa da görmez;
Kendi kırıklarını sessizce diker kenarda.
Bazen gururundan vazgeçer bir hiçe,
Bazen kendini unutur;
Sırf adamın kalbi üşümesin diye...
​Kimse bilmez o anlarda içinden neler söküldüğünü;
Hangi hayallerini rafa kaldırdığını,
Hangi kapıları sonsuza dek kapatıp,
Hangilerini sabırla beklediğini...
Yine de sever;
Çünkü sevdiği adamın bir tebessümü,
Bazen bütün dünyaya bedeldir.
​Ve sonra bir gün...
O kadın, yokluğuyla dağlar deviren o keskin kararla,
Sessizce uzaklaşır.
İşte o gün geldiğinde;
Gittiği yerden onu artık kimse geri döndüremez