Bir İhtimalden Vazgeçmek Şiiri - Mustafa ...

vazgeçmek
bir kapıyı çekip çıkmak değildir yalnızca,
bir sokağın köşesinden dönüp
arkana bakmamaktır.

vazgeçmek,
bir zamanlar kalbinin ortasında
çiçek gibi büyüttüğün
o güzel ihtimali
kendi ellerinle söküp atmaktır.

çünkü insan
insandan değil bazen,
insanın içinde kurduğu
koca bir dünyadan vazgeçer.

bir kahvenin buharından,
bir sesin akşamüstü yumuşaklığından,
aynı gökyüzüne bakarken
aynı şeyi hissedeceğine inandığın
o çocukça umuttan.

vazgeçmek,
sana ait olmayan bir hikayeyi
yıllarca cebinde taşımış gibi
yorgun bir akşamda
masanın üstüne bırakmaktır.

ve o an anlarsın,
bazen en ağır yük
bir insan değil,

o insanla birlikte
kurduğun gelecektir.

bir evdir belki hiç yapılmamış,
penceresinde hiç açılmamış perdeler,
birlikte gülünecek
henüz yaşanmamış günler.

hepsini birden bırakmak.

işte vazgeçmek
bir adım geri çekilmek değil yalnız,
kalbinde yıllarca yaşayan
bir ihtimali
sessizce uğurlamaktır.

ama bilirsin,
insan vazgeçtiğinde
biraz eksilmez sadece,

biraz da büyür.

çünkü bazı hikayeler
tam bitince
insan kendine başlar.