Bir Gurbet Heva Kaftanı

Ey Yüce RÂHMAN
Söyle bana, nedir derdime derman,
Hatm-i enfes eden bir letafet karşısında,
Yıkıldı yüreğimdeki cümle hanüman.

Yek vuslatım lamise etmektir tenine,
Gözleri adeta mabed-i fersude,
Derviş kisvesiyle tam da karşımda,
Kırılan kanadımı okşuyor, muhalde.

Ne edeyim nagah gelen bir ruh-ı sızıyı,
Canu canan-ı nim, ahvali şin eden "mestinaz"ı,
Adeta mey nuş edermişçesine leyla eden simayı,
Göz alan bir şuaat, önümde uzun bir sütre-i yelda.

Mürde eder insanı zülfü,
Sail-i meçhul bir işgale derpişlik eder gibi,
Kimi mukabil, kimi muhayil,
Aşk dedikleri bu olsa gerek misali rehzenil...