Bir gün Gelirsen Şiiri - Seyrani Göl

Sana bir şey söyleyeceğim.
Öyle herkesin bildiği kelimelerle değil.
Çünkü insan,
en çok sevdiği kadına
dilinin yetmediği yerden konuşur.

Ben seni beklemedim yalnız.
Seni umut ederek yaşadım.
Sabahın ilk ışığı vurunca pencereye,
"Belki bugün..." dedim.
Akşam olunca,
yarınların cebine bıraktım hayallerimi.

Kimse içimdeki fırtınaları duymadı.
İnsan,
en ağır yükünü
gülümseyerek taşımayı da öğreniyor.

Şimdi soruyorlar bana:
"Neyi var bu adamın?"
Gülüyorum.
Senin adını söylemeden
sana olan tutkumu anlatmanın yolunu arıyorum.
Çünkü sen,
bir isim değilsin bende.
Sen,
yaşamak isteyip de
yarım kalan bütün günlerimsin.

Bir martı geçiyor göğün kıyısından,
bir çocuk gülüyor sokakta,
bir kadın saçlarını topluyor rüzgâra karşı...
Hayat,
durmadan seni hatırlatacak bahaneler buluyor bana.
Ben ise
unutmanın ne demek olduğunu
bir türlü öğrenemiyorum.

Gel desen,
koşacak yaşta değilim artık.
Ama bil ki,
kalbim hâlâ sana doğru yürürüyor.
Yavaş...
Yorulmadan...
Vazgeçmeden...

Ve olur da bir gün
kapımı çalarsan,
sana
"Niçin bu kadar geç kaldın?"
demeyeceğim.
Çünkü sevmenin zamanı olmaz.
Sadece ellerine bakacağım.
Yıllardır özlediğim hayatın
orada durduğunu görmek için.

Sonra hiçbir şey konuşmayacağız.
Bazı kavuşmalar,
kelimeleri utandırır.
Sessizlik yeter de artar bile.

Biliyor musun!
Ben seni,
bir ömür sevilmeyecek kadar değil,
bir ömür özlenmeyecek kadar da değil...
Bir insanın,
dünyaya bir daha gelse
yine aynı kadını seçecek kadar
sevdim.
S.GÖL