Aramıza öyle uzun zamanlar girdi ki...
En son hangi mevsimde güldüm seninle,
Hangi akşam sesini koydum yüreğimin başucuna hatırlamıyorum.
Sadece eksildiğimi biliyorum.
Ev aynı ev, pencere aynı pencere,
Kapı hâlâ sana açılıyor içimde.
Her gelen ayak sesinde "Bu kez sensin..." diye doğruluyor umut,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta