Bir Gençlik Hikayesi

Yaşamak gerçekten zor
Çünkü kimse tarif vermedi sana
Sadece devam et dediler

Sabah alarm değil kira uyandırıyor
Otobüste ayaktasın kulaklıkta aynı
Şarkı dönüyor
Gülmek için sebep arıyorsun
Bulamayınca susuyorsun

Akşam oluyor şehir bile yorgun
Deniz çekilmiş ışıklar suda titriyor
Cebinden çıkan bozukluklar kadar kalmışsın

Yetmiyor ama yeniden devam ediyorsun
Çünkü senin cebinde hep umut var
Kimse görmüyor ama sen her gün
Kendini toparlayıp yeniden çıkıyorsun sokağa
Elbette bir topan ekmek için